Archiwum: pawel

Dyżury sesja poprawkowa

3.09 – dr hab. Paweł Żak – 12:00-13:00 – po wcześniejszym umówieniu mailowym p.zak@uw.edu.pl – sala PFP4

11.09 – mgr Andrzej Zygmuntowicz – 10:30 – egzamin poprawkowy z historii fotografii
11.09 – mgr Andrzej Zygmuntowicz – 12:00-14:00 dyżur

13.09 – mgr Monika Szewczyk-Wittek – 9:00-11:00 – sala PFP4

Sławomir Zwierz

To była ostatnia droga Wspaniałego Wykładowcy, Naszego Kolegi, Przyjaciela Studentów. Wczoraj (środa 7 sierpnia 2019) rodzina, przyjaciele, koledzy, studenci i absolwenci pożegnali Sławomira Zwierza, który spoczął na cmentarzu w Rembertowie (grób nr III-c-8-20). 

Sławek był bardzo wrażliwą, szczerą i twórczą osobą. Malarz – abstrakcjonista-kolorysta, świetny grafik, przyjazny i uważny pedagog, przyjaciel, który umiał patrzeć i słuchać.  Szklankę zawsze widział do połowy pełną, a o tej pustej połowie mówił lekceważąco wzruszając ramionami „eee tam”. Miał złośliwe, i serdeczne jednocześnie, nie do podrobienia, poczucie humoru, za którym wszyscy będziemy bardzo tęsknić. 

Zmarł nagle, we wtorek 30 lipca 2019 roku.

Spoczywaj w pokoju, Zwierzu

Koleżanki i Koledzy z Katedry

Dyżury w sesji letniej 2019

wtorek 11 czerwca

Wojciech Sternak – godz. 11:30 – 13:00

środa 12 czerwca

Paweł Żak – godz. 12:00 – 14:00

czwartek 13 czerwca

Wojciech Sternak – godz. 11:30 – 13:00

poniedziałek 17 czerwca

Piotr Janowczyk – godz. 13:00 – 14:00

wtorek 18 czerwca

Andrzej Zygmuntowicz – egzamin z historii fotografii – godz. 11:00 – 12:00
– dyżur godz. 12:30 – 14:30
Sławomir Zwierz – dyżur godz. 12.30 – 14:30
Adam Kozak – dyżur godz. 11:00 – 13:00
Paweł Żak – dyżur po zapowiedzi mailowej (p.zak@uw.edu.pl) ul. Bednarska 2/4 – Bufet – godz. 9:45 – 10:45

środa 19 czerwca

Mirosław Kilijańczyk – dyżur godz. 15:00 – 16:30
Renata Woroniecka – dyżur 16.30 – 17:30

czwartek 27 czerwca

Monika Szewczyk-Wittek – godz. 9:00 – 11:00
Paweł Żak – dyżur po zapowiedzi mailowej (p.zak@uw.edu.pl) ul. Bednarska 2/4 – Bufet – godz. 9:45 – 10:45
Adam Kozak – godz. 11:00 – 12:00

Canon zaprasza studentów na warsztaty podczas Tygodnia Profesjonalnego w ramach festiwalu Visa pour l’image 2019 we Francji

W imieniu firmy Canon mam zaszczyt ogłosić III edycję programu Canon dla studentów w ramach międzynarodowego festiwalu fotografii reportażowej Visa pour l’image – wydarzenia, które skupia obiecujących adeptów sztuki fotograficznej oraz  zawodowych fotografów z całego świata.Przez siedem dni we francuskim Perpignan uczestnicy Visa pour l’image będę mieli okazję brać udział w licznych wystawach, spotkaniach z artystami i konferencjach na temat współczesnych wyzwań fotografii reportażowej. Festiwal to także okazja do spotkań z przedstawicielami największych światowych agencji fotograficznych i producentami profesjonalnego sprzętu fotograficznego.Canon jest głównym sponsorem wydarzenia od 2005 r. Mamy nadzieję, że opinie studentów na temat zeszłorocznego programu Visa 2018  były pozytywne i w tym roku zaowocuje ten program jeszcze większym zainteresowaniem. Mechanizm zgłoszeń do udziału w programie i opiera się on na zgłoszeniach poprzez link dostępny na stronie internetowej : canon-europe.com/studentCały proces zgłaszania oraz warunki udziału opisane są w załączonej prezentacji. Proces jest uproszczony i wymaga jedynie wypełnienia formularza oraz przesłania portfolio z wymaganymi opisami. Znajomość języka angielskiego jest kluczowym wymaganiem, które pomoże w pełni skorzystać z programu w przypadku kwalifikacji.   Tydzień ProfesjonalnyDla grupy polskich studentów zainteresowanych i pracujących nad fotografią reportażową   przygotowaliśmy trzydniowy wyjazd w pierwszych dniach września  (między 1-7września 2019, dokładna data będzie potwierdzona w terminie późniejszym), który obejmuje przelot, zakwaterowanie oraz wyżywienie.  Canon pokrywa koszty przelotu, dojazdu oraz pobytu na miejscu wydarzenia.  W ramach programu zaprosimy na wartościowe spotkania w międzynarodowym gronie w tym: 

– uczestnictwo w warsztatach i sesjach networkingowych
– przegląd portfolio studentów poprowadzony przez fotografów agencji MAGNUM
– oglądanie wystaw z najlepszymi światowymi fotoreportażami
– wieczorne pokazy materiałów czołowych fotografów i agencji fotograficznych
– autorzy najlepszych prac zyskują szansę współpracy z Canon w charakterze lokalnych ambasadorów


RUSZA KONKURS GRAND PRESS PHOTO 2019

Informacja prasowa, 15 lutego 2019

15 lutego br. magazyn „Press” rozpoczyna kolejną edycję Ogólnopolskiego Konkursu Fotografii Prasowej – Grand Press Photo 2019.
W jego ramach organizuje osobny konkurs na Zdjęcie 30-lecia.

W tegorocznej edycji oceniane będą zdjęcia wykonane między 1 kwietnia 2018 roku a 31 marca 2019 roku. Termin zgłaszania prac upływa 3 kwietnia br.

otografie można zgłaszać zarówno w kategorii zdjęć pojedynczych, jak i fotoreportaży. W grupie zdjęć pojedynczych są kategorie: Wydarzenia, Życie codzienne, Ludzie, Sport, Środowisko, Kultura i rozrywka, Portret. Fotoreportaże można zgłaszać do kategorii: Wydarzenia, Życie codzienne, Ludzie, Środowisko, Kultura i rozrywka. 
Natomiast dla fotografów realizujących dłuższe projekty przeznaczona jest specjalna kategoria: Projekt dokumentalny.
Regulamin konkursu, opisy kategorii, porady dotyczące edycji i zgłaszania zdjęć oraz formularze zgłoszeniowe dostępne są na stronie www.grandpressphoto.pl.

W tym roku, z okazji okrągłej rocznicy wyborów 4 czerwca 1989 roku, „Press” ustanowił dodatkowy konkurs – Zdjęcie 30-lecia. Będą w nim oceniane fotografie wykonane między 4 czerwca 1989 roku a 31 marca 2019 roku, które stanowią najlepszą ilustrację transformacji ustrojowej Polski, prezentując zmiany, jakie zaszły w kraju w ciągu ostatniego 30-lecia. W konkursie tym główny nacisk położony jest na słowo „zmiana” – nie chodzi bowiem o fotografie z jednostkowych, choćby istotnych wydarzeń, np. politycznych, lecz o fotograficzny zapis przemian w Polsce. Przyznana jedna nagroda główna – za Zdjęcie 30-lecia.

Już po raz drugi jury Grand Press Photo będzie poszukiwać młodych talentów na rynku fotografii prasowej i dokumentalnej – dla nich jest osobna kategoria Young Poland.
Mogą w niej konkurować fotografowie pełnoletni, którzy nie ukończyli jeszcze 26. roku życia, mają już dorobek fotograficzny i nigdy wcześniej nie startowali w konkursie Grand Press Photo. Zdjęcia zgłaszane w tej kategorii muszą jednak reprezentować fotografię prasową bądź dokumentalną. Na konkurs można zgłaszać zarówno zdjęcia pojedyncze, jak i fotoreportaże – w obu grupach zostaną przyznane Nagroda Główna i Wyróżnienie. 

Po raz kolejny w ramach GPP organizowany jest konkurs Photo Book na najlepsze książki fotograficzne wydane po raz pierwszy w 2018 roku. Zwycięzca otrzyma nagrodę Photo Book of the Year 2018.

Prace do Grand Press Photo 2019 redakcja „Press” przyjmuje wyłącznie drogą elektroniczną. Ogłoszenie wyników nastąpi w maju.

Zapraszamy do udziału!

Redakcja „Press”
Kontakt: 22 33 48 333
pomockonkurs@press.pl

Dyżury w sesji zimowej

Monika Szewczyk

25 stycznia
14:30 – 15:30 – mgr M. Kilijańczyk

29 stycznia
11:30 – 12:45 – mgr A. Kozak

30 stycznia
12:00 – 15:00 – mgr A. Janicki
12:15 – 13:15 – dr hab. P. Żak (po uprzednim kontakcie mailowym: p.zak@uw.edu.pl)

8 lutego
9:30 – 11:30 – mgr M. Szewczyk – Wittek

„Siedem dróg”

„Prezentowane na wystawie cykle fotografii powstały podczas podróży. I to mnie w nich najbardziej interesuje. Nie tyle cel, lokalizacja, odhaczenie kolejnego „must-be” czy też, z drugiej strony: zgeotagowane potwierdzenie, że „tu-byłem” – współczesne veni, vidi, vivi. „Siedem dróg” nie koncentrują się na obrazach masowej turystyki ani na samopotwierdzaniu istnienia przez fotografa. Opowiadają o niecodziennych szlakach i próbie doboru możliwie adekwatnego wariantu fotograficznego medium – tego czegoś pomiędzy podróżnikiem a odbiorcą. Próbują rozszerzyć wachlarz dostępnych ścieżek ale i wizualnych sposobów o nich opowiadania. Parafrazując Marshalla McLuhana – fotografia staje się samym szlakiem, a widz – podróżnikiem na jednej z tych siedmiu dróg.”

Wojciech Sternak

Fotograf i kulturoznawca. Doktorat w dziedzinie sztuk plastycznych, w dyscyplinie sztuki piękne pod opieką prof. Wojciecha Prażmowskiego. Adiunkt na Wydziale Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii na Uniwersytecie Warszawskim. Dyrektor Studium Fotografii ZPAF w Warszawie.

Kilka słów na temat wystawy Wojciecha Sternaka  – „Siedem dróg”

W komentarzu do swoich prac Wojciech Sternak szczególnie mocno uwypukla ideę tworzenia fotograficznych cykli jako powstałych w wyniku doświadczania samego faktu podróżowania, którego kres w kontekście celu ma mniejsze znaczenie wobec możliwości swego rodzaju wizualnego przeżycia przebytej drogi. Ten wizualny odbiór wrażeń oparty jest na pozbywaniu się stereotypowych wyobrażeń o miejscu podróży, na rzecz poddawaniu się możliwości doznania niespodzianki dla oczu. Powstałe podczas tak przyjętej metody podróżowania fotograficzne rejestracje stanowią najczęściej bazę do warsztatowej ingerencji w obraz końcowy.

Mógłbym bez większego ryzyka, odnosząc się do sfery idei, porównać artystyczne działania autora do pracy twórców związanych z land artem. Ci pierwsi, zainteresowani obszarem środowiska naturalnego człowieka, pozostawiali w wyniku ingerencji w otoczenie różne artystyczne artefakty, których efekt można zobaczyć na przykład w postaci fotograficznych i filmowych dokumentacji. O ile jednak ich działania, z natury swojej, nastawione były na sam proces powstawania dzieła, czyli na ingerencję w naturę, to realizacje Sternaka nastawione są na wspomnianą ingerencją w obraz. Autor przyjął tę metodę jako element swojej strategii artystycznej. Ingerencja ta związana jest z użyciem określonego narzędzia lub sposobu fotografowania, oraz inscenizacji samej odbitki. Przyjrzyjmy się kilku projektom artysty. W realizacji Granica. Rekonesans wizualny, wykorzystał metodę anaglifów. Celowo pozostawiony barwny ślad na brzegach podwójnych kadrów, ma w tym wypadku uwypuklić tę metodę pracy. Efekt ten, który pomijany jest w tego typu zdjęciach dodaje, moim zdaniem, do efektu trójwymiarowości swego rodzaju gest plastyczny. To swoiste wzmocnienie dokumentalnej warstwy fotografii nie tyle wpisuje ją w estetyczną formę, co na przekór topologicznym tendencjom wielu współczesnych realizacji nastawionych na wartość informacyjną czyli na to co jest przedstawione, kładzie nacisk na to jak to jest przedstawione. Zabieg ten, obcy idei dokumentalności, paradoksalnie intensyfikuje jej dokumentalną wartość. Tak jak autorzy land artu wykorzystujący w swoich pracach dla stworzenia dzieła naturalne procesy: erozję i inne czynniki atmosferyczne, tak Wojciech Sternak wykorzystuje w kolejnej pracy do wyprodukowania odbitek przedstawiających pozostałości Königsgraben („Rowu królewskiego”) biegnącego obok obozu w Birkenau, jako pigmentu, ceglanego pyłu z okolic bunkra nr 2 (tzw. Białego domku). Nastąpił tu styk obrazu z materią. Mimetyczna funkcja fotografii została uzupełniona fragmentami rzeczywistości fizycznej wzmacniając wartość symboliczną zarejestrowanej sceny.

Wymieniłem tyko dwa z siedmiu cykli zaprezentowanych przez autora na jego indywidualnej wystawie oddając pole do kolejnych interpretacji  odbiorcom tej interesującej ekspozycji. 

Zbigniew Tomaszczuk  

Dodatkowy termin ciemni

Wtorek (15 stycznia) zajęcia z pracowni analogowej w zastępstwie Pana Mirosława Kilijańczyka będzie prowadziła Anna Zapolska.
W środę (16 stycznia) od godz. 10:00 będzie dla Was dostępna dodatkowa ciemnia a pan Kilijańczyk będzie do Waszej dyspozycji od godz 15:00

Granica. Rekonesans wizualny.

Sto lat temu Polska odzyskała niepodległość. Rozpoczęty w tym momencie proces kształtowania granicy państwa ciągnął się praktycznie przez cały okres międzywojnia i był echem kolejnych aspiracji władz. Mimo, że kojarzymy jej przebieg z arkuszy historycznych map, rzadko uświadamiamy sobie jak efemeryczna była to linia – przestała istnieć zalewie po nieco ponad dwudziestu latach 
(to tak jakby w 2019 wycofać się ze struktur NATO czy (niewiele później) z Unii Europejskiej). 

Granica państwowa to, poza linią na mapie, najczęściej po prostu pas ziemi rozdzielający dwa kraje, dwie społeczności, dwie kultury narodowe – czy jednak zawsze te podziały są tak klarowne, tak widoczne, tak zero-jedynkowe? Oczywiście: nie. Czy przestrzeń pamięci miejsca, ludzi jest w stanie zachować jej obrazy, artefakty niemal osiemdziesiąt lat później? Tu zdania są podzielone.

Prezentowane prace to wynik fotograficznego rekonesansu wzdłuż zachodniej części międzywojennej granicy polsko-niemieckiej. Celem wyjazdu było spojrzenie na ten obszar bez wstępnych założeń, tez, koncepcji. W rezultacie, po powrocie, wyłoniły się cztery prowizoryczne aspekty: infrastruktura przygraniczna (urzędy celne, drogi techniczne), blizny zawirowań własnościowych po 1945 (odmienne podejście do nieruchomości na ziemiach odzyskanych i przedwojennie polskich), pozostałości umocnień militarnych (bunkry, umocnienia), wreszcie symboliczne zawłaszczania ziem poniemieckich (nazwy nowych klubów sportowych, obeliski i monumenty). Pozostały też fragmenty historii mówionej, ostatni świadkowie – to temat na kolejną odsłonę projektu.

Obrazy na tej wystawie to dwa sposoby (re)konstrukcji przestrzeni w fotografii. Pierwszy to klasyczne anaglify – patrząc przez barwne okulary mamy wrażenie trójwymiarowości zdjęcia. Drugi rodzaj obrazów to wzajemne przenikania spojrzeń na miejsca graniczne – w zależności, które oko przymkniemy, spoglądamy na granicę z jednej, bądź drugiej jej strony.

Wojciech Sternak

Projekt dofinansowany ze środków Katedry Fotografii i Genologii Dziennikarskiej Wydziału Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego.

„TATRZAŃSKA JESIEŃ 2018”

ZACHĘCAMY DO UDZIAŁU XX EDYCJI KONKURSU FOTOGRAFICZNEGO „TATRZAŃSKA JESIEŃ 2018”

Konkurs Fotograficzny „Tatrzańska Jesień”  to cykliczne wydarzenie, którego celem jest podzielenie się wyjątkowymi chwilami uchwyconymi w obiektywie – odkryjmy w sobie talent, patrzmy wrażliwym okiem na barwy tatrzańskiej jesieni, weźmy udział w konkursie. 

Zadaniem uczestników konkursu jest zauważenie piękna i majestatu przyrody tatrzańskiej, bogactwa jej form i zjawisk urozmaiconych  jesiennym  światłem.

W kadrze można  bowiem zatrzymać ulotne chwile szczęścia, warte zapamiętania momenty, magię uczuć…..

Wszystko to  zaczarowane w artystycznym bezruchu jest na fotografii  niepowtarzalne i ponadczasowe.

Nadesłane prace, obok których nie można przejść obojętnie, skłaniają do refleksji; oceniające jury, składające się z wybitnych fotografików oraz osób nie związanych profesjonalnie z tą dziedziną – patrzących na otaczający świat poprzez pryzmat swojej wrażliwości.

Jak co roku fundatorem  specjalnej nagrody za zdjęcie,  podkreślające jego literacką formę jest Bożena Gąsienica, Dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Stefana Żeromskiego w Zakopanem. Ponadto, po każdej edycji konkursu organizowana jest wystawa.

Każdy kto chce podzielić się wyjątkowymi chwilami uchwyconymi w obiektywie aparatu i zarazić górską pasją innych, ma teraz ku temu okazję!

W Konkursie mogą wziąć udział prace autorów profesjonalnych i amatorów z kraju i za granicy.

Prace należy przesyłać na adres:
Tatrzańska Agencja Rozwoju, Promocji i Kultury
ul. Tetmajera 24
34 – 500 Zakopane.

Więcej informacji znajdziecie Państwo w regulaminie konkursu.