Archiwum: pawel

„Otwieramy razem muzeum – akademia muzealnika”

Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego to powstająca instytucja, która za pośrednictwem najnowocześniejszych technik multimedialnych i tysięcy eksponatów będzie ukazywać życie i działalność dwóch wybitnych Polaków. Będzie to nie tylko Muzeum, ale również centrum edukacyjne oferujące ciekawe zajęcia.

W najbliższym czasie rozpoczynamy realizację projektu edukacyjnego pt. „Otwieramy razem muzeum – akademia muzealnika”. Jest to kompleksowy program, w ramach którego będziemy edukować dzieci, młodzież i nauczycieli z historii i kształtowania postaw oraz zapoznamy uczestników z tajnikami pracy muzealnika. Zwieńczeniem projektu będzie wspólne otwarcie Muzeum.

Jeśli chcesz nam pomóc w realizacji projektu – zostań naszym Wolontariuszem!

Kogo zapraszamy?

Do współpracy zapraszamy osoby interesujące się fotografią, które chcą zaangażować się w ciekawy projekt i wzbogacić swoje portfolio

Co oferujemy?

  • Szkolenia
  • Udział w ciekawych zajęciach
  • Pisemne porozumienie o współpracy z Wolontariuszem
  • Certyfikat, zaświadczenie
  • Referencje dla najaktywniejszych Wolontariuszy
  • Możliwość rozwijania zainteresowań
  • Poznanie pracy muzeum „od kuchni”
  • Dobrą zabawę

Co mogą robić Wolontariusze?

  • Dokumentacja fotograficzna działań wolontariuszy zaangażowanych w projekt

Jak się zgłosić na wolontariat?

Prosimy o przesłanie wiadomości na adres: wolontariat@muzeumjp2ipw.pl

Kontakt:

Ewa Celińska-Spodar

e-mail: e.celinska@muzeumjp2ipw.pl

tel. 575 954 358

Dyżury w sesji poprawkowej wrzesień 2018

Nowy  Świat 69

10 września

11.00 – 12.30 mgr Renata Woroniecka
12.45 – 14.00 dr hab. Paweł Żak po uprzednim zapisaniu się drogą mailową

11 września

10.00 – 11.30 egzamin z historii fotografii
11.30 – 13.00 mgr Andrzej Zygmuntowicz
11.00 – 12.30 mgr Monika Janusz-Lorkowska
12.30 – 14:00 dr Wojciech Sternak (po uprzednim umówieniu się drogą mailową)

13 września

9.00 – 11.30 mgr Monika Szewczyk-Wittek
11.00 – 13.00 mgr Adam Kozak
12.00 – 13.00 mgr Piotr Janowczyk
12.00 – 13.00 mgr Sławomir Zwierz
Mgr Kinga Kenig – po umówieniu się drogą mailową (kinga@kenigimage.com)

Dyżury w sesji letniej

11 czerwca
12:45 – 14:15 – dr hab. Paweł Żak – dyżur ogólny po zapowiedzi mailowej p.zak@uw.edu.pl

12 czerwca
12:00 – 13:30 – pracownia analogowa (alternatywna) – dr W. Sternak
– Oceniane są tylko prace, które znajdują się na serwerze, nie ma pracy w ciemni – ten etap już zakończyliśmy
14:00 – 16:30 – dyżur dla osób robiących prace dyplomowe – dr W. Sternak

14 czerwca
10:00 – 13:00 – mgr A. Zygmuntowicz
13:00 – 15:00 – mgr P. Janowczyk

18 czerwca
13:30 – 16:00 – mgr R. Woroniecka
12:45 – 14:15 – dr hab. Paweł Żak – dyżur ogólny po zapowiedzi mailowej p.zak@uw.edu.pl

20 czerwca
10:00 – 12:00 – mgr A. Kozak
12:30 – 14:30 – dyżur dla wszystkich – dr W. Sternak

21 czerwca
13:00 – 15:00 – mgr M. KIlijańczyk

22 czerwca
10:00 – 11:30 – egzamin z historii fotografii – mgr A. Zygmuntowicz
11:00 – 12:30 – dr hab. Paweł Żak – dyżur ogólny po zapowiedzi mailowej p.zak@uw.edu.pl  – ostatni dyżur w sesji

26 czerwca
11:00 – 13:00 – mgr S. Zwierz

27 czerwca
10:00 – 14:00 mgr M. Kilijańczyk – ostatni dyżur w sesji z możliwością pracy w ciemni

29 czerwca
11:00 – 13:00 – mgr M. Szewczyk – Wittek

3 lipca 
10:00 – 12:00 – mgr M. Janusz – Lorkowska 

Dyżur Pawła Żaka

30 maja (środa) w godzinach 16:30 – 17:15 odbędzie się dyżur po uprzednim wysłaniu zgłoszenia na adres e mail: p.zak@uw.edu.pl

Kolejny sukces naszych studentów na Grand Press Photo!

W ubiegłym tygodniu zostały przyznane nagrody w konkursie Grand Press Photo. 76 fotografów walczyło o wyróżnienia za zdjęcia, reportaże i projekty dokumentalne. Wśród laureatów znaleźli się nasi studenci i absolwenci:

Mateusz Baj – II miejsce za fotoreportaż w kategorii KULTURA I ROZRYWKA

 

 

Aleksandra Szmigiel – III miejsce za zdjęcie pojedyncze w kategorii SPORT

 

 

Zuzanna Sosnowska – nagroda główna w kategorii YOUNG POLAND

Więcej informacji na stronie https://grandpressphoto.pl/

Z punktu A do punktu B.

Dokumentacje podróżne Polski

Coś być musi, coś być musi do cholery za zakrętem!
Przemysław Gintrowski

 

Roland Barthes przypisał fotografii niezbywalną treść wspólną dla każdego zdjęcia: to-co-było. W większości przypadków twórcy wydają się zawczasu wiedzieć, co zobaczą w obiektywie, co zechcą uwiecznić. W relacjach wielu fotografów często słyszymy wręcz o tworzeniu zawczasu swoistej check-listy obiektów i lokalizacji potrzebnych do zrealizowania projektu.

W prezentowanych przez nas cyklach to zogniskowanie na przedmiot nie wydaje się być zbyt precyzyjne. Sądzę, że każdy z nas chciał udokumentować jakąś szerszą prawdę o przestrzeni i czasie, w których żyjemy i codziennie się przemieszczamy. Z racji naszego pochodzenia – padło na Polskę.

Ruszając z pewnego punktu A i zmierzając do odleglejszego B wprowadziliśmy się w pewną ciągłość – liniowość – sytuację nietypową dla fotografii, która ma raczej wrodzoną skłonność do wycinkowości, ułamkowości, czasem wręcz redukując przekaz do punctum. Poprzez setki (czasem tysiące!) przebytych kilometrów wzdłuż i po drodze nadaliśmy opisywanej przestrzeni spójność. Rzeki przestały być zlepkiem podłużnych jeziorek, do których brzegu przybywamy (808,2km, Waldemar Śliwczyński; Dopóki. Wisła, Wojciech Sternak), surrealistyczne blaszane konstrukcje przestały być dziwacznymi efemerydami dopytującymi o swój sens (Niespodziewane sytuacje, Zbigniew Tomaszczuk), autostrada przestała być zbiorem rozłącznym przystanków i przydrożnych barów (Jedynka, Maciej Rawluk). Przywrócenie linearności przedmiotom w erze ich cyfrowej kwantyzacji pozwoliło opowiadać przestrzeni samej o sobie, nawet jeśli przez indywidualny pryzmat każdego z autorów. Niespieszność tych przebytych dróg sprawia również, że czas w nich płynie jakoś inaczej. Polska lat odległych i minionych miesza się z tą najbardziej współczesną.

 

 

Cztery prezentowane projekty pokazują Polskę w różnej skali, w różnych powiększeniach. Widzimy to nie tylko po charakterze odbitek, ale też w formach zogniskowania na treści. Skupiają się na lokalnej, dzielnicowej aberracji, przyglądają się dwóm wielkim polskim rzekom oraz na niegdyś naszej najdłuższej trasie północ-południe – starej jedynce. Sądzę, że zaczęliśmy opowiadać o Polsce przez pryzmat podróży, nie zawsze wiedząc co przydarzy się nam po drodze, co pojawi się za kolejnym zakrętem. Ale wiedzieliśmy, że coś tam będzie – choćby po to, by mogło zaistnieć na fotografii.

Wojciech Sternak